Τζ. Μ. Κουτσί - Τα χρόνια του σιδήρου

 Τζ. Μ. Κουτσί - Τα χρόνια του σιδήρου
Εκδόσεις: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2003


Τα χρόνια του σιδήρου. Που τα ακολουθούν τα χρόνια του χαλκού. Πόσο καιρό, πόσο καιρό θα πρέπει να περιμένουμε για να ξανάρθουν με τη σειρά τους χρόνια τρυφερότερα, τα χρόνια του πηλού, τα χρόνια της γης; Μια σπαρτιάτισσα δέσποινα, με καρδιά από σίδερο, που γεννάει γιους πολεμιστές για το έθνος. "Είμαστε περήφανοι γι' αυτούς". Εμείς. Ή ταν ή επί τας.
Μια γυναίκα στο τέλος της ζωής της. Μια λευκή Νοτιοαφρικανή αντιμέτωπη με τη σιδερένια οργή που έχει σφυρηλατήσει η βία του απαρτχάιντ, αντιμέτωπη με το τέλος μιας εποχής, αντιμέτωπη με τον θάνατο.
Το γράμμα που γράφει στην κόρη της είναι η σπαρακτική κραυγή απελπισίας μιας γυναίκας που «βλέπει» την αλήθεια λίγο πριν κλείσει τα μάτια της.

Αγκαθα Κριστι - Φόνος χωρίς ένοχο

Αγκαθα Κριστι - Φόνος χωρίς ένοχο
Εκδόσεις: Ελικών

ΑΤΓΟΥΝΤ ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ - Το άλλο πρόσωπο της Γκρέις

ΑΤΓΟΥΝΤ ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ - Το άλλο πρόσωπο της Γκρέις
Εκδόσεις: Ωκεανίδα, 1998

Τορόντο, 1843. Η δεκαεξάχρονη καμαριέρα Γκρέις Μαρκς δικάζεται για την εν ψυχρώ δολοφονία του αφεντικού της Τόμας Κίνεαρ και της οικονόμου και ερωμένης του Νάνσι Μοντγκόμερι. Ο "συνένοχός" της, ο σταβλίτης Τζέιμς ΜακΝτέρμοτ, οδηγείται στην κρεμάλα κι εκείνη τιμωρείται με ισόβια. Δεκαέξι χρόνια μετά, ο δόκτωρ Σάιμον Τζόρνταν, πρωτοπόρος ψυχίατρος και αυθεντία σε θέματα αμνησίας, οδηγεί βήμα βήμα την Γκρέις σ' ένα συγκλονιστικό ταξίδι στο παρελθόν: ο δρόμος της ξενιτιάς από την Ιρλανδία στον Καναδά, ο θάνατος της μητέρας της, η σημαδιακή φιλία της με την άτυχη υπηρέτρια Μαίρη Γουίτνι. Και πάνω απ' όλα, η κρίσιμη ώρα του διπλού φονικού, θαμμένη στην πιο σκοτεινή γωνιά του μυαλού της. Είναι τελικά μια μοιραία γυναίκα, μια ψυχρή δολοφόνος, η προσωποποίηση του Κακού; Ή μήπως ένα αδύναμο και άβουλο θύμα στα χέρια του αχαλίνωτου Τζέιμς ΜακΝτέρμοτ;
Βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία, που συγκλόνισε τον Καναδά τον 19ο αιώνα, το "Άλλο πρόσωπο της Γκρέις" είναι το αριστούργημα της Μάργκαρετ Άτγουντ, της σημαντικότερης Καναδέζας μυθιστοριογράφου της εποχής μας. Έργο δεξιοτεχνικής πλοκής, πνευματώδες, ποιητικό, γεμάτο πάθος, παρασύρει τον αναγνώστη και τον κρατάει αιχμάλωτο ακόμη και μετά την τελευταία του σελίδα.

ΓΚΟΥΖΕΝΚΟ, ΙΓΚΟΡ - Η πτώσις ενός τιτάνος

ΓΚΟΥΖΕΝΚΟ, ΙΓΚΟΡ - Η πτώσις ενός τιτάνος
Εκδόσεις: Εστία
μτφ. Δημήτρης Σταύρου

Πιερράκου, Μαρία - Η γυναίκα του ζωγράφου Ή περί της σωστής διαχείρισης του μαζοχισμού

Πιερράκου, Μαρία - Η γυναίκα του ζωγράφου Ή περί της σωστής διαχείρισης του μαζοχισμού
Εκδόσεις: Εστία, 2010


Ένα μικρό βιβλίο για ένα θέμα ελάχιστα συζητημένο.

Μια ψυχαναλύτρια, σύντροφος ζωγράφου, παρατηρεί τη κοινή ζωή τους - τη ζωή ενός ζευγαριού, που διαρκεί πενήντα και πλέον χρόνια. Το βλέμμα της διχάζεται, καθώς η ίδια μοιράζεται τον καθημερινό και έμμονο μόχθο της δημιουργίας ενώ συγχρόνως αναρωτιέται για τα περίπλοκα κίνητρα της συνειδητής και αβίαστης δικής της απόσυρσης μπροστά στον άντρα-καλλιτέχνη.

Γραμμένη με χιούμορ, ευαισθησία και σοβαρότητα, η μαρτυρία της Μαρίας Πιερράκου παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και πρωτοτυπία.

Βάρναλης Κώστας - Ελεύθερος κόσμος

Βάρναλης Κώστας - Ελεύθερος κόσμος
Εκδόσεις: Κέδρος

Βάρναλης Κώστας - Η αληθινή απολογία του Σωκράτη

Βάρναλης Κώστας  - Η αληθινή απολογία του Σωκράτη
Εκδόσεις: Κέδρος, 6η έκδοση, 1977
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Για τρίτη φορά εκδίδεται η «Αληθινή απολογία του Σωκράτη» και νομίζω, πως δεν είναι άσκοπο να πω δυο λόγια πληροφοριακά για το πνεύμα και για το σκοπό του βιβλίου. Η «Απολογία» γράφτηκε στα 1931 σαν ένα είδος διαμαρτυρίας ενάντια στην τοτεσινή «δημοκρατία» του ιδιωνύμου, του Καλπακιού και των διαφόρων στρατιωτικών κινημάτων, που είχανε κατακουρελιάσει τις συνταγματικές ελευθερίες του πολίτη κι είχανε διαφθείρει ολάκερο το δημόσιο βίο της χώρας και προετοιμάσει τη διχτατορία της 4ης Αυγούστου. Η τυραννία αυτής της μαύρης εποχής κι αργότερα των δυο ξενικών κατόχων ίσαμε σήμερα, κάνουνε τη σάτιρα της «Απολογίας» τόσο επίκαιρη τώρα, όσο είτανε και τον καιρό που γράφτηκε. Μερικοί νομίσανε, πως με τούτο το έργο «υβρίζεται» η αρχαία Ελλάδα και ο μεγάλος φιλόσοφος, ο Σωκράτης. Λάθος. Με το πρόσχημα της αρχαίας Ελλάδας και της σωκρατικής φιλοσοφίας σατιρίζεται η σημερινή αντιδραστική Ελλάδα κ’ η «κοινή γνώμη» του κοπαδιού, των «προδομένων ελλήνων» (όπως θαλεγε ο Σολωμός) που η κυρίαρχη τάξη τους τυφλώνει τόσο πιτήδεια, ώστε αν μη μπορούνε να βλέπουνε και να κατονοούνε την πραγματικότητα. Όσο για το Σωκράτη, νομίζω, πως «αθωόνεται» κάνοντάς τον ν’ αναγνωρίζει στο τέλος της ζωής του τις ζημιές της ιδεαλιστικής του φιλοσοφίας (. . .).

Καρατζάς Κ. Σταμ. - Σμύρνης τραγωδίες. Δύο ανέκδοτα ποιήματα σχετικά με ταραχές στη Σμύρνη (1788, 1810)

Καρατζάς, Σ., Σμύρνης τραγωδίες. Δύο ανέκδοτα ποιήματα σχετικά με ταραχές στη Σμύρνη (1788, 1810)
Γαλλικό Ινστιτούτο – Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών. Αθήνα, 1958
Σειρά: Ιωνία 2

ΦΟΡΣΕΝ ΜΠΙΟΡΝ, ΚΑΡΔΑΣΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ - Αγαπητή, μισητή μου Αθήνα!

ΦΟΡΣΕΝ ΜΠΙΟΡΝ, ΚΑΡΔΑΣΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ - Αγαπητή, μισητή μου Αθήνα!
Στιγμιότυπα από τη ζωή του Φιλανδού ελληνιστή Βίλχελμ Λάγκους.
Εκδόσεις: Εστία, 2009

Στις 26 Οκτωβρίου 1852 ξέσπασε στην Αθήνα μια φοβερή καταιγίδα, η οποία έπληξε και το ναό του Ολυμπίου Διός. Ο Βίλχελμ Λάγκους, σε επιστολή στη μητέρα του, περιγράφει πολύ παραστατικά την καταστροφή του μνημείου: «Επέλεξα το δρόμο που περνάει από τα ερείπια του ναού του Διός. Οι φήμες ήταν αληθινές. Η φοβερή καταιγίδα δεν είχε καταστρέψει μόνο σύγχρονα κτήρια. Είχε ρημάξει και ένα από τα ομορφότερα μνημεία (...) των Αθηνών. Ένας από τους τεράστιους κίονες που ανήκει σε έναν από τους μεγαλύτερους ναούς των θεών των Ελλήνων, το ναό του Ολυμπίου Διός, έχει σκύψει το περήφανο κεφάλι του. Αυτή τη στιγμή πλήθος κόσμου κατακλύζει το χώρο και οι δημοσιογράφοι έχουν ορμήσει σαν όρνια· άλλος ζωγραφίζει, άλλος κάνει μετρήσεις, άλλος κρατάει σημειώσεις. Το θλιβερό νέο θα φτάσει σίγουρα σε κάθε γωνιά του κόσμου. Η αξία ενός ήρωα γίνεται κατανοητή μόνο αφού εκείνος πέσει· το ίδιο ισχύει και γι’ αυτούς εδώ τους κίονες. Δυστυχώς είχαμε την ευκαιρία να εξετάσουμε έναν από αυτούς και να διαπιστώσουμε πόσο απλή, αλλά συγχρόνως ανθεκτική ήταν η κατασκευή τους. Άλλωστε είχαν αντέξει τις μπόρες για περισσότερο από δύο χιλιετίες... Μέχρι χτες το βράδυ δεκαέξι κίονες έστεκαν όρθιοι, ανάμεσά τους κι ένας που πάνω στο κιονόκρανό του υπήρχε ακόμα το κατάλυμα όπου κατά το Μεσαίωνα ασκήτευσε ένας στυλίτης. Ο μεσαίος από τους τρεις κίονες στα δυτικά έχει πέσει τόσο όμορφα, λες και κάποιος έχει τοποθετήσει τους σπονδύλους του στη σειρά τον ένα μετά τον άλλο».

ΒΑΡΝΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΣ - Άτταλος ο τρίτος

ΒΑΡΝΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΣ - Άτταλος ο τρίτος
Εκδόσεις: Κέδρος, 1976, β' έκδοση

Εργο διαχρονική ιστορική διδαχή για τους λαούς, που ακτινοβολεί την τεράστια γνώση του, αλλά και τη διαλεκτική ανάλυση της Ιστορίας από τον Βάρναλη. Ενα έργο με χυμώδη λαϊκή γλώσσα, σπινθηροβόλο χιούμορ, καυστικό σαρκασμό για τους τυράννους των λαών, πλασμένο από τον διακαή πόθο του Βάρναλη να πάψουν οι λαοί «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» να «προσμένουν κάποιο θάμα». Να γίνουν αυτοί ο τροχός της Ιστορίας κι οι μόνοι αφέντες στον τόπο τους.

Φαφαλιού, Μαρία - Οι σελίδες της Δάφνης, 1940-41

Φαφαλιού, Μαρία - Οι σελίδες της Δάφνης, 1940-41
Εκδόσεις: Εστία, 2010

Το ήξερε άραγε η εντεκάχρονη Δάφνη ότι γράφει Ιστορία; Πώς έζησε τα γεγονότα του 1940-41; Ποιες ζωντανές μαρτυρίες αποτύπωσε στο λεύκωμά της; Τι πραγματικά είναι ο πόλεμος, πέρα από τα παγερά ιστορικά βιβλία ή τα ηλεκτρονικά παιχνίδια; Αυτά ξεπροβάλλουν μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Κι ακόμα, πώς μια χούφτα Έλληνες, μονιασμένοι, μπόρεσαν και συνέβαλαν αποφασιστικά στη νίκη κατά του ιταλο-γερμανικού φασιστικού Άξονα. Πώς, μικροί και μεγάλοι, αγωνίστηκαν για την ελευθερία, για την ειρήνη, για τη συναδέλφωση των ανθρώπων. Και πως οι λίγοι, όταν έχουν πίστη σε κάτι, μπορούν και μεγαλουργούν.

Θεοτοκάς, Γιώργος - Δοκίμιο για την Αμερική

Θεοτοκάς, Γιώργος - Δοκίμιο για την Αμερική
Εκδόσεις: Εστία, 2009

Απαντώντας σε ερώτηση για το τι του έκανε περισσότερο εντύπωση έξω από την περιοχή της αισθητικής, ο Γιώργος Θεοτοκάς αναφέρει: "Η Δημοκρατία. Δεν εννοώ μονάχα την εξωτερική μορφή του πολιτεύματος. Εννοώ κάτι πολύ βαθύτερο, που διαποτίζει τη ζωή ως τις ρίζες της, που διαπλάθει τους ανθρώπινους χαρακτήρες, που ρυθμίζει τις καθημερινές σχέσεις των πολιτών. Σε καμιά χώρα της Ευρώπης από όσες έτυχε να επισκεφθώ δεν είχα μια τόσο ισχυρή, μια τόσο πραγματική αίσθηση της Δημοκρατίας όσο εδώ - μια τέτοιαν εμπειρία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ελευθερίας, της ισότητας, της κυριαρχίας του λαού."

(Εφ. "Φωνή της Αμερικής", 9.1.1953, αναδημοσιεύτηκε στη "Νέα Εστία", τχ. 614, 1.2.1953)

Ο Γιώργος Θεοτοκάς, ο οποίος διετέλεσε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου την περίοδο 1952-53, έμεινε στην Αμερική από τον Σεπτέμβριο 1952 ώς τον Φεβρουάριο 1953 ασχολούμενος με τρία πολύ διαφορετικά πράγματα. Πρώτον, προετοίμασε την επίσκεψη του Εθνικού στη Νέα Υόρκη μεταξύ 14 Νοεμβρίου-9 Δεκεμβρίου, όπου η Κατίνα Παξινού και ο Αλέξης Μινωτής πρωταγωνίστησαν αντιστοίχως στην "Ηλέκτρα" και τον "Οιδίποδα" του Δημήτρη Ροντήρη. Δεύτερον, έκανε μια μεγάλη περιοδεία θεάτρων [...] όπου συνάντησε καθηγητές, συγγραφείς, κριτικούς και κάθε είδους καλλιτέχνες. Τέλος, έκανε ένα "ταξίδι μελέτης" και το 1954 κυκλοφόρησε το "Δοκίμιο για την Αμερική" του οποίου τα περισσότερα κεφάλαια δημοσιεύτηκαν σε πρώτη μορφή στην Καθημερινή. Πρόκειται για το πιο σύνθετο ελληνικό έργο για τη χώρα αυτή. [...]

Ο Κωνσταντινουπολίτης διανοούμενος ανακαλύπτει ξανά στην Αμερική τα πολιτικά και πολιτιστικά διλήμματα της πατρίδας του της Ιωνίας από τους Μηδικούς ώς τους Παγκόσμιους Πολέμους του αιώνα του. Κι επειδή θεωρεί τα διλήμματα αυτά αποφασιστικής σημασίας για ολόκληρη τη Δύση, επιμένει πως επείγει να τα αντιμετωπίσει η Ευρώπη. [...] Εμπνεόμενος από το ομοσπονδιακό πρότυπο, οραματίζεται μια "ηπειρωτική Ευρώπη" [...]
Το "Δοκίμιο" του Θεοτοκά αποτελεί σπάνια εξαίρεση στην ελλαδική απώθηση μιας συστηματικής προβληματικής για την Αμερική. [...] Η άποψη του Θεοτοκά διατηρεί τη σημαντική αξία της στη σύγχρονη ελλαδική πραγματικότητα όπου το θέμα "Αμερική" υποβόσκει μεν παντού αλλά σχεδόν ποτέ δεν τίθεται ρητά, δηλαδή ως ζήτημα (κι όχι ως αίτημα ή σύνθημα).

(Βασίλης Λαμπρόπουλος, από το επίμετρο του βιβλίου)

Σύμφωνα με τον Θεοτοκά η μελέτη της Αμερικής είναι για τον Ευρωπαίο μια άσκηση αυτογνωσίας ή καλύτερα η συμμετοχή σε ένα πείραμα του οποίου η έκβαση παραμένει άγνωστη. [...]
Το "Δοκίμιο" του Θεοτοκά είναι σήμερα ιδιαίτερα επίκαιρο γιατί αποτυπώνει μια πολύ σημαντική στιγμή στην εξέλιξη της σχέσης μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής. Ο Θεοτοκάς παίρνει ως προϋπόθεση την ευρωαμερικανική κοινότητα, προβάλλοντάς την όμως στον ευρύτερο χρονικό ορίζοντα: η Ευρώπη και η Αμερική συνδέονται οργανικά, αποτελεί η μία το μέλλον ή το παρελθόν της άλλης, αλλά ποτέ δεν ταυτίζονται, δεν συμπίπτουν, δεν αποτελούν ένα αρραγές και ομοιογενές σύνολο. [...] Στην εικόνα της Αμερικής του Θεοτοκά αποτυπώνονται όλες οι αντιφάσεις και οι αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν την ευρωπαϊκή στάση προς τις ΗΠΑ αλλά και τον αμερικανικό αντίλογο.

(Iωάννα Λαλιώτου, από το επίμετρο του βιβλίου)

Σταυρούλα Ζιαζοπούλου-Ζάχου - Η δική μου Σοφία

Σταυρούλα Ζιαζοπούλου-Ζάχου - Η δική μου Σοφία

Η Σοφία είναι ένα κορίτσι που γεννήθηκε το 1967 σε μια αστική οικογένεια της Αθήνας. Ζει ανέμελα παιδικά και εφηβικά χρόνια σε διάφορες ελληνικές πόλεις. Ζει τον μεγάλο της έρωτα και κάνει τη δική της οικογένεια σε ένα περιβάλλον ασφυκτικής θρησκευτικότητας, το οποίο καλλιεργεί τις αναστολές, τις ενοχές, το φόβο και την οδηγεί σε αδιέξοδο. Έτσι, στα τριάντα πέντε της χρόνια, αρχίζει έναν αγώνα για να ανακαλύψει τη δική της αληθινή, πολύτιμη Σοφία. (. . .)

Νίκος Οικονομάκος - Σεβάχ ο αριστερός. Αναμνήσεις έξι δεκαετιών (1930-1990)

Νίκος Οικονομάκος - Σεβάχ ο αριστερός. Αναμνήσεις έξι δεκαετιών (1930-1990)
Εκδόσεις: Εστία, 2006

Ο συγγραφέας του βιβλίου ανήκει στην ομάδα των ανθρώπων οι οποίοι διαμορφώθηκαν μέσα στο κομμουνιστικό κίνημα που αναπτύχθηκε κατά τη δεκαετία του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Ο Νίκος Οικονομάκος έλαβε μέρος, και πολλές φορές ηγήθηκε, στη μεγάλη προσπάθεια της εφαρμογής των πρωτοβουλιών και των κατευθύνσεων της κομματικής ηγεσίας. Ο «αέρας» του συγγραφέα αποτελεί ένα από τα ατού του βιβλίου και είναι παρών σε όλο το αφήγημα: η αμεσότητα που το διακρίνει είναι χαρακτηριστική, είτε παρουσιάζει τις παιδικές συμμορίες στις περιοχές γύρω από το Μεταξουργείο, είτε την ατμόσφαιρα στα προπολεμικά πλοία, είτε εκθέτει το σκοτάδι της πρώτης γραμμής του βορειοαφρικανικού μετώπου, είτε αναφέρεται στο ενδεχόμενο της εκτέλεσης της θανατικής ποινής, είτε μιλά και αναλύει τη φύση και τις γεύσεις, είτε κρίνει τη στείρα στάση της κομματικής καθοδήγησης στις μετεμφυλιακές φυλακές. (. . .)

Νταουσάνης Α. - Η ποίηση της μαύρης Αφρικής

Νταουσάνης Α. - Η ποίηση της μαύρης Αφρικής, Νέγροι ποιητές και νέγρες ποιήτριες -Παραδοσιακή ποίηση
Εκδόσεις: Ροές, 2003


Για την Αφρική, η ποίηση, γραπτή και προφορική, είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της πνευματικής της και γενικότερα της πολιτιστικής της παράδοσης. Αντανακλά την καθημερινή εμπειρία των ανθρώπων της, στη ζωή και το χρόνο. Μιλά για την αγάπη, το φόβο, τη μοναξιά, για την απόγνωση που φέρνει η αρρώστια. Μιλά για την ελευθερία, τον αγώνα της επιβίωσης, για την προκατάληψη? κι ακόμα για την αμφιβολία και το θάνατο. Καμιά φορά διανθίζεται με χιούμορ και σάτιρα, καθώς και με εικόνες από τη φύση, μα αυτό δεν γίνεται συχνά, και τους λόγους μπορεί να τους αντιληφθεί κανείς εύκολα. Όλα όμως ρίχνουν αρκετό φως στην ψυχή και τα προβλήματα ενός αγνοημένου, αλλά τόσο γοητευτικού και εξωτικού κόσμου, όπως είναι ο κόσμος της Μαύρης Αφρικής.
Στις σελίδες της ανθολογίας αυτής αντιπροσωπεύονται όλες οι χώρες της Μαύρης Αφρικής: άλλες με γραπτό και προφορικό ποιητικό λόγο συγχρόνως και κάποιες μόνο με γραπτό ή μόνο με προφορικό.

Φρέντυ Γερμανός - Τερέζα

Φρέντυ Γερμανός - Τερέζα
Εκδόσεις: Καστανιώτης, 1997

"Αν με ρωτούσε κάποτε ο Θεός τι έκανα κάτω στη γη, θα του απαντούσα: Τόλμησα".
Έτσι λακωνικά φαντάζομαι ότι θα έδινε η Τερέζα Δαμαλά στον Ύψιστο την αυτοβιογραφία της - μιας και δεν ήθελε να μιλά για τις ευρωπαϊκές αμαρτίες της, που θα την έφερναν, πάντως, κάποια στιγμή στο κατώφλι της αγιότητας: "Τόλμησα".
Είχε ξεκινήσει τη ζωή της σαν ξεριζωμένο αγριολούλουδο της ανατολικής Θράκης, για να παντρευτεί το 1916 στην Αθήνα, να εξοριστεί το 1917 στην Κορσική και να παρατήσει τον άντρα της, το 1918, στο Μιλάνο. Ήταν η πρώτη φορά που τολμούσε. Στα επόμενα πέντε χρόνια η Τερέζα θα γνώριζε τον Πικάσσο, τον Ίωνα Δραγούμη, τον ντ' Αννούντσιο, τον Κοκτώ, τον Βενιζέλο, τον Μουσσολίνι, τον Κεμάλ - και βέβαια τον Έρνεστ Χέμινγουαιη. Αν ήταν πιο φλύαρη, θα μπορούσε να προσθέσει στη βιογραφία της: "Γνώρισα τους πιο σημαντικούς άντρες του καιρού μου. Και κοιμήθηκα με μερικούς από αυτούς".
"Είμαστε οι τελευταίοι εραστές του Βυζαντίου!" λένε ότι της είπε κάποια στιγμή ο Χέμινγουαιη στην Πόλη. Κι από την άποψη αυτή θα πρέπει να δεχτούμε ότι το Βυζάντιο ήταν τελικά πολύ τυχερό - έστω και πέντε αιώνες μετά την Άλωση...

Οριάνα Φαλάτσι - Αν ο ήλιος πεθάνει

Οριάνα Φαλάτσι - Αν ο ήλιος πεθάνει
Εκδόσεις: Βίπερ, 1973

Διονυσίου Α. Κόκκινου - Η Ελληνική Επανάστασις (6 τόμοι)

Διονυσίου Α. Κόκκινου - Η Ελληνική Επανάστασις (6 τόμοι)

Η Ελληνική Επανάστασις δεν αποτελεί μόνο έργο επιστημονικό και ιστορικό, αλλά και λογοτεχνικό, όπου τα γεγονότα περιγράφονται χωρίς υπερβολές και τόσο ζωντανά, ώστε νομίζεις ότι βλέπεις τη δράση και ακούς τα ίδια πρόσωπα να μιλούν.

[Περιοδικό] Φιλολογική πρωτοχρονιά 1957 (χρόνος 14ος)

Περιεχόμενα:

Περιοδικό ¨Η λέξη" τεύχος 189

Περιοδικό ¨Η λέξη" τεύχος 189

ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ: «ΟΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΚΑΙ Η ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΟΡΓΙΑΖΑΝ»
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ: ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ. ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ. Ο ΠΡΩΤΟΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ ΕΞΠΡΕΣΙΟΝΙΣΤΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ο ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΜΙΝΩΤΗΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΤΑΧΤΣΗΣ: «ΠΡΟΣΕΧΕ, ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΕ ΞΕΛΑΣΠΩΝΩ;»
ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΤΕΣΙΣ: ΘΕΑΤΡΙΚΑ. ΠΑΡΑΘΕΑΤΡΙΚΑ. ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2006
Ν. Δ. ΚΑΡΟΥΖΟΣ: ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΠΟΙΗΜΑ
ΑΛΕΞΗΣ ΣΟΛΟΜΟΣ: ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΟΡΟΓΚΑΣ: Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ
ΚΩΣΤΑΣ ΑΚΡΙΒΟΣ: ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΙ ΤΟΥ ΜΠΑΞΕ
ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ: «ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ. . .»
ΚΟΡΑΛΙΑ ΘΕΟΤΟΚΑ (ΕΙΣ. Θ. Θ. ΝΙΑΡΧΟΣ): «ΠΕΤΑΧΤΕ ΤΟΝ ΑΓΡΟΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ»
ΤΖΟΥΛΙΑ ΑΝΔΡΕΙΑΔΟΥ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΑΛΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΧΡΟΝΩΝ
ΦΑΙΔΩΝ ΠΑΤΡΙΚΑΛΑΚΙΣ: ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΣΠΙΤΙ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ: ΑΘΩΣ ΔΗΜΟΥΛΑΣ, Ο ΥΨΗΛΟΦΡΩΝ ΤΟΥ ΛΥΡΙΣΜΟΥ
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΧΡΟΝΗΣ: ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ - ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΜΥΣΤΙΚΟ
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ: ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ
ΒΑΣΩ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ: ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΑΡΤΙ
ΑΓΗΣ ΜΠΡΑΤΣΟΣ: ΕΞΩΤΙΣΜΟΣ - Η ΑΓΑΠΗ ΥΠΕΡΟΠΛΟ - ΤΟ ΠΙΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ
ΝΙΚΗ ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΥ: ΚΑΦΕΝΕΙΟ. «ΤΟ ΡΟΜΑΝΤΖΟ»
ΓΚΟΥΝΝΑΡ ΕΚΕΛΑΙΦ (ΜΕΤ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΥΛΙΑΡΑΚΗΣ): ΕΛΛΑΔΑ - Η ΘΑΛΑΣΣΑ - Ο ΔΗΜΙΟΣ Μ’ ΕΠΝΙΞΕ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ -ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΦΤΑΣΕΙ ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ. . .
ΝΙΚΟΣ ΒΙΟΛΙΑΡΗΣ: ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΚΕΑΣ: ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΟΜΟΙΑΖΟΝΤΕΣ
ΑΝΤΡΙΑΝΑ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ELIZABETH BISHOP
Η ΚΛΕΨΥΔΡΑ
ΣΧΕΔΙΑ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΙΤΣΩΡΗ

Περιοδικό "Η λέξη" τεύχος 194. Αφιέρωμα: Κική Δημουλά

Περιοδικό "Η λέξη" τεύχος 194. Αφιέρωμα: Κική Δημουλά

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ: ΤΟ ΡΕΜΑΛΙ, ΟΙ ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗΣ, Ο ΣΤΟΧΟΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΝ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΟΝΟΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΡΓΥΡΙΟΥ: ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ: ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΗΣ ΤΩΝ ΗΧΩΝ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΤΣΗΣ: ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΕΩΣ
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ: "ΗΛΙΘΙΟΣ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΟΣ ΡΕΜΒΑΣΜΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ"
ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΟΡΟΓΚΑΣ: Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ
ΓΙΟΛΑΝΤΑ ΠΕΓΚΛΗ: ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ, Ο ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΛΟΓΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ: ΚΑΠΟΙΑΣ ΠΛΟΥΣΙΑΣ ΩΡΑΙΟΤΗΤΟΣ
ΘΑΝΑΣΗΣ Θ. ΝΙΑΡΧΟΣ: ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΟΣ: Ο ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΤΗΣ ΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΛΙΟΝΤΑΚΗΣ: Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΥΛΟΓΟΥ
ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΚΟΝΗΣ: "ΓΙ' ΑΥΤΟ ΛΕΩ ΧΕΡΑΚΙ ΜΟΥ ΑΝΤΙ ΧΕΡΙ"
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ: ΣΕ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΚΥΡΙΑ
ΝΤΙΝΟΣ ΣΙΩΤΗΣ: Η ΖΩΗ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ: ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΡΩΙΜΗ ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ
ΑΛΕΞΗΣ ΖΗΡΑΣ: ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ: ΔΕ ΒΑΡΙΕΣΑΙ· ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ
ΤΑΣΟΥΛΑ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ: ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ: Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑΤΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΝΟΣ ΝΟΣΤΟΥ
ΝΙΚΟΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ: ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΦΗΜΕΡΟ ΣΩΜΑ
ΜΑΡΙΑ ΚΕΝΤΡΟΥ-ΑΓΑΘΟΠΟΥΛΟΥ: "ΣΚΥΒΟΝΤΑΣ ΟΥΡΑΝΟ ΑΤΕΝΙΖΑ"
ΜΑΡΙΑ ΚΥΡΤΖΑΚΗ: ΠΑΡΑΛΟΓΗ Η ΤΟ ΑΝΑΠΟΔΟ ΠΟΙΗΜΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ: "ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ"
ΑΡΗΣ ΔΙΚΤΑΙΟΣ: ΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ: ΕΡΕΒΟΣ ΚΑΙ ΕΡΗΜΗΝ
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΝΥΚΤΕΣ ΤΗΣ ΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ
Η ΚΛΕΨΥΔΡΑ
ΡΟΥΛΑ ΚΑΚΛΑΜΑΝΑΚΗ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΣΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΥ)
Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΧΙΝΑ)
Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ (ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ Ν. ΝΙΑΡΧΟ)
ΕΞ ΟΝΥΧΟΣ: Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ, Τ. ΜΕΝΔΡΑΚΟΣ, Κ. ΛΑΝΤΑΒΟΣ, Γ. ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ, Δ. ΣΕΡΡΑΣ, Δ. ΓΚΙΩΝΗΣ, Λ. ΤΖΟΥΛΗΣ, Δ. Χ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Σ. ΣΕΡΕΦΑΣ, Α. ΧΙΟΝΗΣ, Π. Μ. ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ, Θ. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ, Γ. ΚΙΟΥΡΤΣΑΚΗΣ, Β. ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ, Γ. ΠΟΥΛΙΟΥ, Β. ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ, Ε. ΨΑΡΑΛΙΔΟΥ, Κ. ΑΚΡΙΒΟΣ, Λ. ΣΕΙΖΑΝΗ, Π. ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ, Α. ΧΑΣΑΝΔΡΑ, Ε. ΦΑΚΙΝΟΥ, Χ. ΦΑΝΤΗ, Χ. ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ, Θ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ, Λ. ΚΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ, Κ. ΛΥΜΠΕΡΗ, Χ. Ν. ΒΑΛΑΒΑΝΙΔΗΣ, Α. ΜΠΑΚΟΔΗΜΟΥ, Σ. ΛΟΥΚΑΣ, Μ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ, Α. Ε. ΦΩΚΑΣ, Τ. ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ, Α. ΣΙΔΗΡΑ, Κ. ΚΑΛΑΠΑΝΙΔΑΣ, Γ. ΛΕΙΒΑΔΑΣ, Σ. Κ. ΧΟΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗΣ

Μεγαπάνου Αμαλία - Σχέδια από ελληνικά κεντήματα, Α' τόμος (Designs from Greek embroideries, Vol. 1)

Μεγαπάνου Αμαλία - Σχέδια από ελληνικά κεντήματα, Α' τόμος (Designs from Greek embroideries, Vol. 1)


Δημοσιεύονται εικόνες και σχέδια κεντημάτων, μαζί με οδηγίες-προτάσεις της συγγραφέως για εφαρμογές σε «σταυροβελονιά». Τα κεντήματα προέρχονται από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη, του Victoria & Albert (Λονδίνο), του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και του Πελοποννησιακού Λαϊκού Ιδρύματος.

Γιώργος Πιντέρης - Aντιμετωπίζοντας το χωρισμό

Γιώργος Πιντέρης - Aντιμετωπίζοντας το χωρισμό
Εκδόσεις: Θυμάρι, 1985

Ένα βιβλίο πάνω στα προβλήματα που γεννιούνται με το χωρισμό! Ένας ψυχολόγος - ο συγγραφέας - εξομολογείται το δικό του χωρισμό, όπως τον έζησε, βήμα βήμα, και συνάμα παρατηρεί, σαν ειδικός, και καταγράφει τις ψυχολογικές καταστάσεις, καθώς περνάει τις διάφορες Φάσεις του Χωρισμού, από την Απελπισία ως την Ανανέωση. Ο αναγνώστης διαβάζοντάς το, θ' ανακαλύψει μια μάλλον άγνωστη, υποσυνείδητη πορεία που κάνει ο καθένας μας, καθώς δημιουργεί τον ερωτικό του δεσμό - προσωρινό ή μόνιμο. Θ' ανακαλύψει τον «Διαμορφωμένο Ρόλο», το «Σενάριο Ζωής», και τις «Προσδοκίες» που έχει, καθώς σχετίζεται με το άλλο φύλο. Το τραγούδι, η λογοτεχνία, το θέατρο και ο κινηματογράφος ασχολήθηκαν πολύ με το χωρισμό, αλλά σε ελάχιστες περιπτώσεις υπήρξε επιστημονική προσέγγιση του θέματος. Η Ψυχολογία, που έχει και τη μεγάλη μερίδα της ευθύνης γι' αυτό το θέμα, έχει. . . μείνει πίσω. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι ο χωρισμός μπορεί να γίνει η αφετηρία για μια καινούργια ζωή, δημιουργική και σύμφωνη με τις Πραγματικές Προσωπικές Ανάγκες, αρκεί ο άνθρωπος που χωρίζει να γνωρίζει πώς θ' αντιδράσει σε μια σειρά πολύπλοκα και βασανιστικά προβλήματα, όπως: Πώς ν' αντιμετωπίσει τον πόνο της εγκατάλειψης, τη μοναξιά και τη βαρεμάρα. Πώς να ξεπεράσει τις ενοχές. Τι παγίδες ν' αποφύγει στο δρόμο για μια νέα σχέση. Πώς να προστατεύσει τα παιδιά του από τον αντίκτυπο του χωρισμού. . . και πολλά άλλα. Γνωρίζοντας τη μειωμένη ενεργητικότητα του ανθρώπου που χωρίζει, ο συγγραφέας έγραψε ένα ΚΕΦΑΤΟ και ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ βιβλίο, γεμάτο από κωμικοτραγικές καταστάσεις που πέρασε ο ίδιος, πάνω σ' ένα θέμα που, μέχρι σήμερα, οι διάφοροι ''Σύμβουλοι'' το αντιμετώπισαν με τη σοβαροφάνεια της άγνοιας.

Ελισσαίος Γιαννίδης - Γλώσσα και Ζωή

Ελισσαίος Γιαννίδης - Γλώσσα και Ζωή
Εκδόσεις: Κάλβος, 1969

«Μεταξύ γλώσσας του λαού και γλώσσας των μορφωμένων υπάρχει παντού και πάντοτε η εξής διαφορά: ότι οι λέξεις του λαού έχουν πλατύτερη έννοια, δηλαδή ο λαός περιλαμβάνει σε μια λέξη πολλές έννοιες συγγενικές, ενώ ο μορφωμένος έχει διαίτερη έκφραση για την κάθε μία».

Αυτά έγραφε στο βιβλίο του «Γλώσσα και Ζωή» στις αρχές του 20ου αιώνα (1908) ο Ελισσαίος Γιαννίδης, ένας σπουδαίος δάσκαλος Μαθηματικών και Φυσικής στο Ζωγράφειο Γυμνάσιο της Πόλης που είχε μάλιστα πει ότι το γλωσσικό ζήτημα είναι πολύ μεγάλο για να το εμπιστευτούμε αποκλειστικά στους φιλολόγους.

Φρανσουάζ Σαγκάν - Σας αρέσει ο Μπραμς;

Φρανσουάζ Σαγκάν - Σας αρέσει ο Μπραμς;
Εκδόσεις: Φέξη, 1959
Μετάφραση: Κοσμάς Πολίτης

Η σαραντάχρονη Πώλα έχει συμβιβαστεί πια ακόμα και με τις απιστίες του μόνιμου εραστή της, Ροζέ και ζει μια ήρεμη και μονότονα τακτική ζωή, όταν η τυχαία γνωριμία της με τον εικοσιτετράχρονο Σιμόν ανατρέπει τα πάντα.
Στην αρχή το πάθος του νέου γι' αυτήν απλώς τη διασκεδάζει, αλλά λίγο λίγο η επίμονη πολιορκία του ξυπνά μέσα της παλιές λαχτάρες και όνειρα. Έτσι κάποια στιγμή υποκύπτει στη γοητεία της νιότης, χωρίζει με τον Ροζέ και δημιουργεί ερωτικό δεσμό με τον Σιμόν.
Ποιο μέλλον όμως μπορεί να έχει μια τέτοια σχέση ανάμεσα σε δυο ανθρώπους, που τους χωρίζουν δεκαπέντε χρόνια ζωής κι ένας ολόκληρος αιώνας εμπειριών;

ΓΟΥΟΚΕΡ ΑΛΙΣ - Το πορφυρό χρώμα

ΓΟΥΟΚΕΡ ΑΛΙΣ - Το πορφυρό χρώμα
Εκδόσεις: ‘Νέα Σύνορα’ Α. Α. Λιβάνη, 1986

Η Σέλι χρειαζόταν λίγα για να ζήσει, για να επιβιώσει σ’ έναν κόσμο σκληρό και δύσκολο, μέχρι την ημέρα που η Σούγκ Άβερυ μπήκε στην ζωή της. Αυτή η νέγρα τραγουδίστρια των μπλουζ κι ερωμένη του άντρα της της έδωσε το κουράγιο να ζητήσει πολλά. Όλα αυτά που δεν είχε γνωρίσει και ξεχνούσε την ανάγκη τους: το γέλιο, το παιχνίδι και στο τέλος την αγάπη…

Σάκης Παπαδημητρίου - Εισαγωγή στην τζαζ

Σάκης Παπαδημητρίου - Εισαγωγή στην τζαζ
Εκδόσεις Διαγωνίου, Θεσσαλονίκη, 1963, Αρ. 6

Κώστας Γεωργιάδης, Νίκος Ασημακόπουλος - Μυστική επιχείρηση ποδόσφαιρο

Κώστας Γεωργιάδης, Νίκος Ασημακόπουλος - Μυστική επιχείρηση ποδόσφαιρο
Εκδόσεις: Σύγχρονη Εποχή, 1988

Δημήτρης Φωτιάδης - Μεσολόγγι

Δημήτρης Φωτιάδης - Μεσολόγγι, το έπος της μεγάλης πολιορκίας
Εκδόσεις: Ζαχαρόπουλος, 1987

ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ της ελευθερίας που σκόρπισε στον κόσμο η επανάσταση του 1789 είχαν ποδοπατηθεί από τη ναπολεόντεια περιπέτεια και θαφτεί με τ' απολυταρχικό σάβανο της Ιερής Συμμαχίας. Οι ηγεμόνες, που θεωρούσαν τους εαυτούς τους "εντεταλμένους από τη Θεία Πρόνοια να κυβερνάνε", νιώσανε, για μια στιγμή, το ρίγος του θανάτου κάτω από τις πορφύρες τους, όπως κινδύνεψαν τα προνόμιά τους να παρασυρθούν από την οργή των καταπιεσμένων λαών. Κατόρθωσαν όμως να πνίξουν, με τη φωτιά και το σίδερο, κάθε απελευθερωτικό κίνημα και να επιβάλουν το "νόμο και την τάξη" - το νόμο και την τάξη των νεκροταφείων.
Έτσι, τον ξεσηκωμό του ελληνικού λαού για τη λευτεριά του τον είδαν όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, χωρίς καμιά εξαίρεση, σαν μια καινούργια φλόγα που άναβε στις καρδιές των υποδουλομένων λαών, δικών τους και ξένων, γενναία αισθήματα κι ελπίδες.

Διδώ Σωτηρίου - Οι νεκροί περιμένουν

Διδώ Σωτηρίου - Οι νεκροί περιμένουν
Εκδόσεις: Κέδρος, 1988

"...Ζωντανεύει μια εποχή και μια κοινωνία με τα προβλήματά της, τις καθημερινότητές της, τα δράματά της και προπαντός τις ανθρώπινες πινελιές ευτυχίας και δυστυχίας... Με ένα ύφος που πηγαινοέρχεται από το λυρικό στο επικό για να μείνει πάντα βαθιά κοινωνικό και βαθιά ανθρώπινο..." (Στάθης Δρομάζος)

"...Χαιρόμαστε έναν συγγραφέα που δεν κάνει φιλολογία αλλά ζωή - γιατί η τέχνη είναι ζωή, γι' αυτό άλλωστε και μένει και υπάρχει ύστερα από μας...
...Τα γεγονότα σου δίνονται ζεστά, παραστατικά, με όλο το βάρος της πικρής τους πραγματικότητας... με τις ψυχώσεις του ατομικού και ομαδικού ανθρώπινου δράματος.
Οι ήρωές της ένας κόσμος ολόκληρος με δικά του χαρακτηριστικά. ...Εκείνα τα δευτερότερα πρόσωπα με τα πρωτεύοντα δράματά τους ο καθένας αντιπροσωπεύει κι έναν κόσμο κι όλοι μαζί την ανθρώπινη μάζα... Και πόσο κοντινοί μας..." (Νικηφόρος Βρεττάκος, Ανεξάρτητος Τύπος, 6/5/59)

"Ζωντανεύει τύπους, κόσμους, εποχές... αληθινή αποκάλυψη..." ( Έλλη Αλεξίου)

Παπαγεωργίου Γ. Κ. - Ψυχολογία

Παπαγεωργίου Γ. Κ. - Ψυχολογία
Εκδόσεις: Γρηγόρη, 2001, σελ. 416

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
ΚΛΑΔΟΙ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
Η ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
Η ΑΝΤΙΛΗΠΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Η ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ
Η ΜΝΗΜΗ
Η ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ
Η ΒΟΥΛΗΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΒΟΥΛΗΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΒΟΥΛΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ
ΓΕΝΙΚΕΣ ΨΥΧΙΚΕΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ
Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ
Η ΠΡΟΣΟΧΗ, ΤΟ ΔΙΑΦΕΡΟΝ, Η ΚΟΠΩΣΗ
ΤΟ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ
ΜΕΡΙΚΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ
Η ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ
Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ
Η ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΒΑΘΟΥΣ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ

Κάρσον Μακ Κάλερς - Η καρδιά κυνηγάει μονάχη

Κάρσον Μακ Κάλερς - Η καρδιά κυνηγάει μονάχη
Εκδόσεις: Εξάντας, 1981

Η καρδιά κυνηγάει μονάχη είναι η ιστορία μιας ομάδας ανθρώπων στην καρδιά του Αμερικάνικου Νότου. Ενός δεκατετράχρονου κοριτσιού γεμάτου μουσική, ενός νικημένου νέγρου γιατρού, ενός αποτυχημένου αλκοολικού συνδικαλιστή, ενός σιωπηλού καφετζή, ενός χοντρού, τεμπέλη ρωμιού. Άσχετοι μεταξύ τους κλείνουν βαθιά μέσα τους ένα κοινό παρανομαστή: τη μοναξιά.

Γ. Γεωργαλάς - Ο κομμουνισμός και η ιστορία μας

Γ. Γεωργαλάς - Ο κομμουνισμός και η ιστορία μας
Τα κείμενα του βιβλίου δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό "Σοβιετολογία" τα έτη 1960-64
Αθηνα, 1971, σελ. 48

Γεβγένι Ντολκοπολοφ - Ο στρατός και ο επαναστατικός μετασχηματισμός της κοινωνίας

Γεβγένι Ντολκοπολοφ - Ο στρατός και ο επαναστατικός μετασχηματισμός της κοινωνίας
Εκδόσεις: Οδηγητής, 1983

Μπέρναρντ Μάλαμουντ - Το μαγικό βαρέλι

Μπέρναρντ Μάλαμουντ - Το μαγικό βαρέλι
Εκδόσεις: γράμματα, 1983

«Δεν μπορεί κανείς να συνοψίσει έτσι απλά αυτές τις λεπτές ιστορίες, όπου το παράδοξο της ενοχής και της ευτυχίας, η ειρωνεία των καλών προθέσεων και όλων των ανθρώπινων αγώνων υποδηλώνονται, κάποιες φορές, μόνο με μια ποιητική εικόνα, με την αντιπαράθεση του κοινότοπου στο ρομαντικό και το μυστικιστικό. Το μεγάλο ταλέντο του Μάλαμουντ είναι πως όλα αυτά τα πετυχαίνει ασυνείδητα, χωρίς την παραμικρή προσπάθεια να εντυπωσιάσει».
The Times Literary Supplement

Φρανσουάζ Σαγκάν - Η συνθηκολόγηση

Φρανσουάζ Σαγκάν - Η συνθηκολόγηση
Εκδόσεις: Βίπερ, 1972

Ακίλε Καμπανίλε - Αύγουστο μήνα γυναίκα μου δε σε ξέρω

Ακίλε Καμπανίλε - Αύγουστο μήνα γυναίκα μου δε σε ξέρω
Εκδόσεις: Αστάρτη, 1988

Ένα τουριστικό θέρετρο στον κόλπο της Νάπολης. Μια ομάδα από παραθεριστές που διψούν για διασκέδαση. Μια πανσιόν όπου το φαγητό δεν είναι κι άριστο. Έρωτες και ερωτοτροπίες. Ένα ναυάγιο. Ένας εγγλέζος καπετάνιος που -τι λάθος!- αντί να εφοδιάσει το πλήρωμα και τους επιβάτες με σωσίβια, τους εφοδιάζει με ζώνες αγνότητας των οπoίων, ακολούθως, χάνει τα κλειδιά. Τι παραπάνω χρειάζεται για να ακολουθήσει μια σειρά από συνταρακτικά γεγονότα-το ένα πιο ξεκαρδιστικό από το άλλο;

To ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΜΗΝΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΔΕ ΣΕ ΞΕΡΩ είναι ένα γνήσιο «αντιμυθιστόρημα» που διαβάζεται με απόλαυση από κάθε τύπου αναγνώστη.

Λέων Τρότσκι - Γυναίκες και οικογένεια

Λέων Τρότσκι - Γυναίκες και οικογένεια
Εκδόσεις: Μπογιάτης, 1982

Τζώρτζ Χόρτον - Αναφορικά με την Τουρκία

Τζώρτζ Χόρτον - Αναφορικά με την Τουρκία. Η κατάρα της Ασίας: Προξενικά ντοκουμέντα των ΗΠΑ
 Εκδόσεις: Λιβάνης

 
Οι ψίθυροι της ύπουλης παρηγοριάς - "δεν ήταν δυνατόν να κρατηθεί η Μικρασία", "ήταν πόλεμος ιμπεριαλιστικός", "μια άφρων περιπέτεια" - ακούγονται κάθε λίγο. Συναίσθημα και ομολογία ενοχής. Βλακώδεις δικαιολογίες εκείνων που συμμερίζονται την ιδεολογική κληρονομιά των μεγάλων ενόχων. Ακόμη χειρότερο, και πολύ πιο επικίνδυνο φαινόμενο, όταν δικαιολογίες τέτοιες αποτελούν συνειδητή προσπάθεια - κι αυτός είναι ο σκοπός εκείνων που ξέρουν - να υπονομευθεί το εθνικό φρόνημα και να συνεχισθεί η νοοτροπία της "μικράς αλλ' εντίμου Ελλάδας".

Είναι πολλά τα ερωτήματα που περιμένουν απάντηση. Οι επετειακές συγκεντρώσεις, οι επιμνημόσυνες δεήσεις κρατούν άσβεστη τη μνήμη. Αλλά μόνο η ιστορική και πολιτική εκτίμηση θα μπορούσε να δώσει τη δικαίωση στα θύματα της τραγωδίας.

Είναι πολλά τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Η προτεραιότητα απαρίθμησης τους δεν αντιστοιχεί και στην αξιολογική εκτίμηση τους, μια και είναι το ίδιο κατά. Κι αυτά τα ερωτήματα είναι:
1. Ποιες ήταν οι συνέπειες της μικρασιατικής καταστροφής;
2. Ήταν δυνατόν να κρατηθούμε στη Μικρασία;
3. Ήταν ιμπεριαλιστικός πόλεμος η απόβαση στη Σμύρνη;
4. Έφταιξε ο διχασμός για την κατάρρευση του μετώπου;
5. Ποιες οι επιπτώσεις της καταστροφής στη σημερινή πραγματικότητα;

"Όχι άλλες χαμένες πατρίδες". Το σύνθημα φάνηκε στους δρόμους της Αθήνας, όταν συνειδητοποιήθηκε η καινούρια απειλή. Αν η θυσία της Μικρασίας σταθεί μάθημα γι' αυτόν το Λαό, τον τόσο προδομένο - ότι δεν πρέπει να ελπίζει στους ξένους για τη δική του ελευθερία και ανεξαρτησία - αν η θυσία της Μικρασίας έχει αφήσει μνήμες τέτοιες που δε θα επιτρέψουν την επανάληψη των εγκληματικών σφαλμάτων, αυτή θα είναι η μεγαλύτερη δικαίωση.

Χριστίνα Ρασσιά - 10 χρόνια σύζυγος του Ανδρέα Παπανδρέου

Χριστίνα Ρασσιά - 10 χρόνια σύζυγος του Ανδρέα Παπανδρέου
Εκδόσεις: Ξενοφών, 1992

... Στις 200 σελίδες της «αυτοβιογραφίας» της Ελληνοαμερικανίδας από τη Λακωνία περιγράφονται αθέατες πλευρές του χαρακτήρα του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και λεπτομέρειες από τη συζυγική τους ζωή. «Όταν απαντώ ότι ο γάμος μου μαζί του ήταν σκέτη καταστροφή δείχνουν να δυσπιστούν. Αν ήταν τόσο απαίσια τα πράγματα, με ρωτούν, τότε γιατί έμεινα μαζί του δέκα ολόκληρα χρόνια; Για τρεις ολόκληρες δεκαετίες έψαχνα μέσα μου να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Κατά ένα μέρος, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι όταν ο Ανδρέας ήρθε στη ζωή μου βρισκόμουν σε αδιέξοδο και δεν έβλεπα άλλη οδό διαφυγής, εκτός από τον γάμο» αναφέρει μεταξύ άλλων, ενώ σε άλλο απόσπασμα αποκαλύπτει: «Όσο για τον χαρακτήρα του Ανδρέα, χρειάστηκα πολλά χρόνια για να τον αναλύσω ικανοποιητικά. Και ο πραγματικός Ανδρέας Παπανδρέου δεν μοιάζει καθόλου με τη δημόσια εικόνα που τόσο προσεκτικά έχει καλλιεργήσει από τότε που εγκατέλειψε τη φιλόδοξη ακαδημαϊκή καριέρα του για να γίνει πολιτικός και οξύς πολέμιος των Ηνωμένων Πολιτειών».
Η Χριστίνα Ρασσιά περιγράφει στο βιβλίο της και την τελευταία φορά που μίλησε με τον Ανδρέα: «Καθόλου δεν έδινε την εντύπωση του μελλοντικού πρωθυπουργού της Ελλάδας. Η Μαργαρίτα είχε μόλις γεννήσει το πρώτο τους παιδί, έναν γιο που ονόμασαν Γιώργο, και έδειχνε εντελώς πνιγμένος από τις ευθύνες για το μεγάλωμα ενός νεογέννητου».
Στο τέλος του βιβλίου γίνεται αναφορά και στη φήμη του... Δον Ζουάν που αποκτούσε στην Ελλάδα ο πρώην σύζυγός της. «Ένα πράγμα που με έκανε τότε να διστάσω να πω τις απόψεις μου για τον Ανδρέα ήταν η φήμη που αποκτούσε στην Ελλάδα σαν Δον Ζουάν, που συνεχώς μεγάλωνε στα χρόνια που ακολούθησαν και που μου φαινόταν εντελώς ξένη προς τον χαρακτήρα του. Σε όλα τα χρόνια που ήμασταν μαζί, δεν είδα σε αυτόν κανένα χαρακτηριστικό εραστή».

Ποθούλα Κανούτα-Καψαμπέλη - Flashback. Αναδρομή σε χώρους και χρόνους

Ποθούλα Κανούτα-Καψαμπέλη - Flashback. Αναδρομή σε χώρους και χρόνους
Εκδόσεις: Εστία, 2010

Η "μικρή ιστορία" πίσω από τα μεγάλα γεγονότα: Μια ζωή σαν μυθιστόρημα, που καλύπτει δύο παγκόσμιους πολέμους, τέσσερις ηπείρους και άπειρες ανατροπές. Κι όλα αυτά σχολιασμένα με μοναδικό χιούμορ και πάθος από την Ποθούλα Καψαμπέλη.

Χαράλαμπος Μουτσόπουλος - Οδοιπορικό για την Γνώση

Χαράλαμπος Μουτσόπουλος - Οδοιπορικό για την Γνώση
Εκδόσεις Εστία, 2009

"Το Οδοιπορικό για τη γνώση, με την υποδειγματικά λιτή γραφή του, είναι μια εκπληκτική μαθητεία (και οδηγός για τους νεότερους!) τόσο στο πάθος για την επιστήμη, την αριστεία και την προσφορά, όσο και στο ήθος του πνευματικού ανθρώπου που δεν συμβιβάζεται με τη μετριοκρατία και τα κακώς κείμενα στον δύσμοιρο τόπο μας". (ΛΑΟΚΡΑΤΗΣ ΒΑΣΣΗΣ, Φιλόλογος, συγγραφέας)

"Το Οδοιπορικό για τη γνώση δεν είναι αυτοβιογραφία, αλλά μάλλον μια πρόταση ζωής που μπορεί να προσφέρει έμπνευση στους νέους μας. Ένα βιβλίο που προάγει με αυτό τον τρόπο τη σύνεση και την ελπίδα. Αξίζει να διαβαστεί με ιδιαίτερη προσοχή". (ΓΙΩΡΓΟΣ Λ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ, Δικηγόρος, πολιτικός επιστήμονας)

"Ο βιωματικός λόγος του καθηγητή Μουτσόπουλου δεν είναι γλυκερός ή αυτοεγκωμιαστικός: μας θυμίζει ότι η βάση λειτουργίας όλων των θεσμών, το θεμέλιο της επαγγελματικής καταξίωσης, είναι οι συλλογικές αξίες που ενσωματώνουν οι θεσμοί και ενσαρκώνουν οι ταγοί τους.
Ο Μουτσόπουλος είναι αδογμάτιστος, αλλά με άποψη· ακομμάτιστος, αλλά με πολιτικό στίγμα. Πάνω απ' όλα, τιμά την ιδιότητα του καθηγητή: "αυτός που καθοδηγεί". (ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ Κ. ΤΣΟΥΚΑΣ, Καθηγητής Οργανωσιακής Θεωρίας)